کاش میدانستی این روزها خستهترم، ولی بیشتر کار میکنم... با دوستانم قطع ارتباط کرده ام. میتوانم همه چیز را فراموش کنم. دلم که تنگ میشود میخوابم. چیزی نمیبینم. چیزی نمیشنوم. چیزی نمیخواهم. اشتها ندارم. زیاد حرف نمیزنم. از اتاقم بیرون آمدهام. همهی دنیا گوشهی اتاق من است. با دری که روی خودم قفل کرده ام. با پنجرهای که گاهی از آن برای عابران دست تکان میدهم... حوصلهی کتاب خواندن ندارم. شعرهای عاشقانه احمقانه به نظر میرسند.
برچسب:
نویسنده: حامد صالحپور